Orzeczenia (słowo kluczowe - )

 

2016.11.17, wyrok Sąd Najwyższy, sygn. akt I CSK 784/15

1. Jeżeli w zezwoleniu z dnia 23 października 1998 r. przy określaniu pól możliwych eksploatacji wskazanych wcześniej utworów użyto formuły ich „zwielokrotniania”, to Sądy meriti trafnie przyjęły, że obejmuje ona także „reprodukowanie” tych utworów w rozumieniu art. 70 ust. 2 pkt 4 prawa autorskiego, w tym także zwielokrotnianie utworu (filmu) na płytkach DVD i sprzedawanie ich odbiorcom indywidualnym wraz z egzemplarzami czasopisma....

2. Brak w treści decyzji wyraźnego udzielenia powodowi upoważnienia do zbiorowego zarządzania prawami do utworu audiowizualnego jako całości pozostaje jednak bez znaczenia dla oceny czynnej legitymacji powoda....

całe orzeczenie »

 

2015.02.26, postanowienie Sąd Najwyższy, sygn. akt III CZ 6/15

1. Przekazanie w art. 17 pkt 2 k.p.c. do właściwości sądów okręgowych spraw o ochronę praw autorskich i pokrewnych motywowane jest (…) założeniem, że sprawy takie z reguły mają bardziej złożony charakter prawny ze względu na leżące u ich podłoża regulacje. Wymagają one zatem większego doświadczenia, jak również koncentracji w ramach mniejszej liczby sądów....

2. „Ochrona praw autorskich\" nie powinna być w tym przypadku łączona tylko z ochroną autorskich praw osobistych i autorskich praw majątkowych w rozumieniu rozdziałów 8 i 9 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. Cel przekazania przedmiotowych spraw do właściwości rzeczowej sądu okręgowego przemawia natomiast za tym, aby pojęciem tym obejmować ogół spraw o roszczenia na tle regulacji prawa autorskiego....

3. Rozwiązanie zakładające, że sprawy o ochronę praw autorskich to wszystkie sprawy o roszczenia na tle prawa autorskiego (w znaczeniu przedmiotowym), ma tę zaletę, że pozwala na kumulację w jednym postępowaniu roszczeń o wynagrodzenie z tytułu przeniesienia praw autorskich z roszczeniami z tytułu ich naruszenia, które określają art. 78 i 79 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r....

całe orzeczenie »

 

2015.07.09, wyrok Sąd Najwyższy, sygn. akt I CSK 431/14

1. Wynagrodzenie to (…) ma charakter wynagrodzenia dodatkowego, odrębnego od wynagrodzenia, jakie artyście wykonawcy przysługuje z tytułu udziału w stworzeniu utworu audiowizualnego (…) Nie jest to wynagrodzenie przysługujące artyście wykonawcy od producenta utworu audiowizualnego, lecz od korzystającego z tego utworu poprzez wyświetlanie go w kinie......

2. Prawo współtwórców i artystów wykonawców do odrębnego wynagrodzenia tantiemowego, związanego z korzyściami jakie utwór audiowizualny przynosi na etapie korzystania z niego, odpowiada wymaganiom prawa wspólnotowego, z którymi zharmonizowane zostały przepisy ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych…...

3. Za właściwą uznać należy organizację, która po pierwsze - dysponuje uprawnieniem do zbiorowego zarządzania prawami w tym zakresie, a po drugie spełnia wymagania art. 107 u.p.a.p.p., a więc albo jest jedyną organizacją zbiorowego zarządzania działającą na danym polu eksploatacji, albo - jeżeli prawami na tym polu zarządza zbiorowo więcej organizacji - należy do niej twórca lub artysta wykonawca, a gdy twórca lub artysta wykonawca nie należy do żadnej organizacji albo nie ujawnił swojego autorstwa - jest organizacją wskazaną przez Komisję Prawa Autorskiego....

4. Zezwolenia wydawanie są przez ministra w oparciu o wnioski poszczególnych organizacji i nie wykazują jednolitości sformułowań, która uprawniałaby do wnioskowania o zakresie przyznanych uprawnień w drodze porównywania zezwoleń udzielonych różnym organizacjom zbiorowego zarządzania (…) Wykładnia zezwolenia wymaga zindywidualizowanego podejścia, powinna być oparta na rozważeniu postanowień konkretnego zezwolenia jako całości, a ewentualne odwołania do sformułowań zawartych w zezwoleniach udzielonych innym organizacjom nie mogą opierać się na prostym ich porównaniu....

5. Wyświetlanie utworu audiowizualnego w kinie nie jest odrębnym polem eksploatacji w rozumieniu art. 50 u.p.a.p.p lecz stanowi jedną z form eksploatacji utworu na polu wyświetlanie....

6. Wynagrodzenia z art. 70 ust. 21 u.p.a.p.p., które jest odrębnym, przyznanym artyście wykonawcy wynagrodzeniem należnym od korzystającego z utworu audiowizualnego. Wynagrodzenie to na podstawie art. 92 w zw. z art. 18 ust. 3 u.p.a.p.p. nie podlega zrzeczeniu się, zbyciu ani egzekucji. Nie mogło więc zostać skutecznie przeniesione przez artystę na producenta utworu audiowizualnego. Nie jest też objęte zakresem art. 87 ani art. 70 ust. 1 u.p.a.p.p....

całe orzeczenie »